تبليغاتX
آبیانه ها
سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 ساعت 11:36
علاقه مندان به شرکت در کلاس طنز نویسی چهار شنبه ۴/۲/۸۷ ساعت ۳ در جلوی درب اصلی باشگاه شبکه رادیویی جوان برای آشنایی با این کلاسها حضور یابند.

با تشکر نادر ختایی

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  

سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 22:26
نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  

جمعه شانزدهم فروردین 1387 ساعت 2:37

تمام سالها با حضور تو تازه می شوند.

ستاره بی نظیر من!بهار آمدن توست و عید بودن عاشقانه ات.

هیچ سالی را بدون تو تحویل نمی گیرم!

....................

من آنقدر روبروی تو سکوتم که صدای هیچ کس را نمی شنوم.

آنقدر از با تو مالامالم که جای هیچ کس در زندگیم خالی نیست.

آنقدر تو ام که دریا را گم کرده ام.

آنقدر آکنده از تو که جهان از من خالیست.

من تو ام پس تمام زیبایی هستی ام.

من به تو رسیده ام پس به خدا نزدیکم.

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  
شنبه یازدهم اسفند 1386 ساعت 20:14
 ابوالفضل زرويي نصرآباد

"ابوالفضل زرويي نصرآباد به‌علت بيماري ديابت در بيمارستان بستري شده است.
برادر اين شاعر و نويسنده‌ي طنزپرداز به خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: ابوالفضل زرويي نصرآباد از بعدازظهر دوشنبه به علت ديابت در بيمارستان پارس بستري شده است. در صورتي‌كه مشكل ديابت او با دارو حل شود، به زودي از بيمارستان مرخص خواهد شد و در غير اين‌صورت، پايش مورد جراحي قرار خواهد گرفت."(ایسنا
)

شعر مشترکی از نادر ختایی-حسن صنوبری-مهدی استاداحمد:

 

خبر آمد ابوالفضل زرويي

همان استاد رند طنز گويي

 

ز فرط قند در آثار نابش

شكر سرريز كرده از كتابش

 

چنانكه شعر ايشان كرده ثابت

گرفته وي از آثارش ديابت

 

بدون هيچگونه شك و ترديد

دقيقآ آزمايش كرده تاييد

 

ديابت دارد او از نوع حادش

خداوندا بگير از قند دادش

 

شنيدم شست او رنجور گشته

سلامت از وجودش دور گشته

 

شكر در شست او تاثير كرده

كه رنگ صورتش تغيير كرده

 

نبات طنز ما! شستت سلامت

قلم در پهنه‌ي دستت سلامت

 

شكوه طنز در شعرت فزون باد

الهي قند از خونت برون باد

 

مرا وقتي كه از شستت خبر شد

دلم از زخم هايت زخم‌تر شد

 

تو پيش از اين فراوان زخم خوردي

دلت خون است پنهان زخم خوردي

 

تو در رگبار تهمت صبر كردي

ز نامردان نرنجيدي، كه مردي

 

چرا "ز"  گفنم اينجا؟ خبط كردم

و ايرادي دگر هم ثبت كردم

 

اگرچه ما سه تن اشعار دانيم

هنرمند و اديب و خوش بيانيم

 

برايت شعر گفتن كار ما نيست

شكر در عرصه‌ي آثار ما نيست

 

شكر از مختصات آن جناب است!

چنانكه روشني از آفتاب است

 

بر آن گشتيم اگر شعري بگوييم

غرض اين بود احوالي بجوييم

 

نبات طنز ما! شستت سلامت

قلم در پهنه‌ي دستت سلامت

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  

دوشنبه هفدهم دی 1386 ساعت 20:46
اشک از چشمان محزون میچکد

از گلوی آسمان خون میچکد

باز هم در چشم من لیلا شدی

از در و دیوار  مجنون  میچکد

...

یا حسین شهید...

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  

دوشنبه هفدهم دی 1386 ساعت 20:34
 

مشخصات کامل

شماره تماس

در صورت داشتن سابقه کار ذکر مدت و محل ارایه آن.

...............

تعداد محدود

اولویت با کسانی است که مراحل ورودی را بگذرانند

آغاز کلاس اسفند

 آخرین دوره

 احتمال رد یا قبول یک یا همه داوطلبین

مدت ۳ماه

آخرین مهلت نام نویسی ۲۵/۱۰

نقطه سر خط....

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  
جمعه هفتم دی 1386 ساعت 0:32
سلام

سلام تنهایی متبرک به زیبائی...

سلام آرامش نزدیک به قلبم

به خودم و خودت...

به شادمانی تو خورشید می رقصم.

تا طلوع تو.

**************

به آفتاب که نگاه میکنم رنگ توست

به شب که نگاه میکنم رنگ توست

به زمین و آسمان که نگاه هم نکنم میدانم همرنگ تواند.

چطور از تو ننویسم که واژه ها همه از تو ساخته شده اند.

تو اولین کلمه ی هستی...

خدا به نام تو قسم میخورد.

..........................

خدا به نام تو قسم میخورد تو به عشق

خدا از تو حرف میزند تو از دل

خدا به تو نگاه میکند تو به من!

 

تا صبح بیدارم.میخواهم  خدا را شکر بگویم.

 

 

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  
دوشنبه دوازدهم آذر 1386 ساعت 0:5

خسته شدی قشنگ نازنینم                       دوس ندارم خستگیت و ببینم

آرزومه وقتی میای کنارم                       مثه بارون از تو چشات ببارم

چرا داری با چشم من می جنگی              دوست دارم،اونم به این قشنگی

چرا بهم نمیگی پیشم بمون                      دوست دارم از اینجا تا آسمون

چرا نمیگی زود نرو از اینجا                  دوست دارم اندازه یه دنیا

چرا نمیگی باز تو تارو پودت                 دوست دارم اندازه وجودت

چرا نمیگی تو میون صحبت                  دوست دارم اندازه حقیقت

چرا نمیگی که شدی تو رازم                  دوست دارم انداره نمازم

چرا نمیگی وسط قنوتم                         دوست دارم اندازه سکوتم

چرا نمیگی از ته حنجره                       دوست دارم به قد این پنجره

چرا نمیگی وسط آسمون                      دوست دارم تا ته این خیابون

چرا نمیگی غم و غصه پوچه                دوست دارم به قد عمر کوچه

چرا نمیگی جون چلچراغا                    دوست دارم به قدِ کوچه باغا

چرا نمیگی با لبای ماهت                     دوست دارم اندازه نگاهت

چرا نمیگی از بلور و شیشه                 دوست دارم،دوست دارم همیشه

چرا نمیگی با لبای بسته                      دوست دارم چرا دلت شکسته

چرا نمیگی تو چشات نبوغه                دوست دارم نگی یه وقت دروغه

چرا نمیگی از لبات دوباره                 دوست دارم از اینجا تا "ستاره"

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  
پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 ساعت 1:25

آفتابم طاقت دیدن چشاتو نداره                       تو چشات زُل می زنه اما بازم کم میاره           

"تو"از ابرا،"اون"،خجالت،هر دوتاتون آب میشید     تو نگاش نمی کنی،اینجوری بی حساب میشید         

انگاری چشمای خوشگلت یه گوله آتیشه          آفتاب از شرم چشات پشت کوها قایم میشه

صُب میشه میگه طلو کنم الان چشاش خوابه     آرزوشه از خونه بیرون نیای اون بتابه!

اما باز قشنگ من چون که تو دلتنگ منی           از خونه بیرون میای دنیا رو آتیش میزنی

دریاها بخار میشن دوباره از هرم تنت                دل آفتاب و دوباره میشکنه تابیدنت

باز غروبه اون یه گوشه داره هق هق میکنه        نمی خوای ،ولی داره از حسودی دق میکنه

 

                      ........................................................................

 

ستاره جون بازم تبم زیاده                             خوب شدن و کسی یادم نداده

تو عاشقی همیشه من مریضم                       دیونتم دیونتم عزیزم

بهم میگن چرا تو گوشه گیری                         آخرشم می افتی و میمیری

از جون و زندگی به کلی سیرم                       میخوام برای اون چشا بمیرم

تو مثل من تو این زمونه دیدی؟                        عاشق اینجوری دیونه دیدی؟

چقد خوبه از چشای تو خوندن                        چقد قشنگه عاشق تو موندن

باز چی بگم از اون چشا گل کنه؟                    هر کی شنید تو رو تخیل کنه؟

زمین و آسونا رو پر کنه؟                               هر کی شنید تو رو تصور کنه؟

اگه دُرُس شعر منو بخونن!                            آدرس چشمای تو رو بدونن؟                         

یه وقتی پیدات نکنن بد بشه                         یکی بیاد از تو چشات رد بشه!                      

حق نداره کسی تو رو ببینه!                          یا که حوالی چشات بشینه              

باید فقط تو شعر من گل باشی                      واسه همه باید تخیل باشی             

فقط باید تو رو تصور کنن                                شعر چشاتو همه جا پر کنن                         

فقط باید تو ذهن مردم باشی                        باید که از چشم همه گم باشی                                

تموم غصه و غمم همینه:                             ستاره منو کسی ببینه                                            

با آسمون من هم اندازه ای                         همیشه واسه دل من تازه ای                                   

میخوام که اون چشا هوائیم کنه                     لایق یه عشق خدائیم کنه                                       

"عشق"حسودی میکنه از عشقم                   حس خمودی میکنه از عشقم           

عشق من آبروی عشقو برده                         "عشق"پیشم بدجوری کم آورده!

اونقده عاشقت شدم ستاره                          عاشقی هم طاقتشو نداره

لبام برات آخه چی داره میگه؟!                       "دوست دارم"معنی نداره دیگه

پرت شده دیگه حواس عشقم                        "عاشقتم"کوچیکه واسه عشقم

بذار بگم دیونه تو هستم                                بعد خدا چشاتو می پرستم

میگم:حالا که حال من خرابه                           پرستش چشای تو ثوابه

حالا که تب دارم باید بخونم                            "عشقو"پرستش چشات میدونم

تو عاشقی همیشه من مریضم                       دیونتم دیونتم عزیزم

بازم ستاره جون تبم زیاده                             "خوب شدن و"کسی یادم نداده

 

 e 4 الی 4:30 بامداد یکشنبه 1386.8.19 f

 

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع:  
جمعه یازدهم آبان 1386 ساعت 23:0

در حقیقت چند وقتی که من شعر نمیگم،

             ماه شب چهاردم،

                               تو شاعر شعرم شدی...

***************

پشتِ پس زمینه سیاهِ شب

،یه ستاره داره چشمک میزنه.

اون ستاره ی منه...

"اون ستاره ی منه"

***************

پایان من و تو پایان دنیای عشق است.

خدا دنیای بدون عشق را دوست ندارد...

************

ماه شبِ چهارده

         امیدِ آسمون تارم،

          آرومه دلِ بی قرارم.

      از چشات بازم داره نور می ریزه.

        دوباره حق خورشیدو خوردی؟!

 

***********

نیستی و شبِ بی تو ملموس!

                           اتاقم را پر کرده است.

ستاره ی من

             نگاهِ تاریکم را،

                              به آشنای روشنِ چشمانت دعوت کن.

           

                                                 از هر جایی که تو نباشی میترسم...

 

*************

مردی در گوشه ی چشمانت خانه میسازد.

خدا در گوشه ای از یادش جستجویمان میکند .

در یادش غوطه می خوریم،

به یادش می افتیم.

ما را با هم تنها میگذارد.

 

                                       "ارواح عشق بازی نمی کنند...!"

**************

 

زنی از نگاه تو سرازیر میشود

                                      روی مبل.

مردی از صدای من بیرون میزند

                                     پشتِ در.

       و خدا از پنجره می آید

                                  پیشِ ما!

سر زده وارد میشود،

                 تو روی مبل لم داده ای!

                 من از در عبور میکنم،

                 تو در مبل فرو میروی،

                                     و خدا لبخندمان میشود.

                                         فردا سیب خیراتمان میکنند!!!!،

                                                                             سیبِ سرخ.

 

****************

ای کاش فردا زندگی را مرخص میکردم

                       و تنها به هیچ چیز می رسیدم ،

                                که تو را در آغوشِ حوصله ام میدیدم.

                                                         کاش فردا هیچ شنبه بود

 

                                                                    و بودن به ما کاری نداشت...

 

**************

می خواهم زمین را برایت هدیه بیاورم،

                         پیراهنِ ستاره ها را بپوش،

                                     امشب کهکشان به میهمانی تو می آید.

                                                                                                     "مهر 1386"

**************

 

تو خدای منی،

اما آنقدر که من به تو گفتم دوستت دارم

                                            پیامبران به خدا نگفته اند.

                 آرام بخواب.

                               من در خواب هم تو را می پرستم...

                                                                                                 " 3  مهر 1386"

نوشته شده توسط نادر ختایی | لینک ثابت | موضوع: